Deel 3 van de serie geliefd gaat over: 

​

Geliefd door je vrienden​

​

 

We lezen uit de Bijbel:

Markus 2:1-13

 

Jezus geneest een verlamde

1. En na enkele dagen kwam Hij opnieuw in Kapernaüm; en men hoorde dat Hij thuis was.

2. En meteen verzamelden zich daar velen, zodat zelfs de ruimte bij de deur hen niet meer kon bevatten; en Hij sprak het Woord tot hen.

3. Er kwamen ook enigen naar Hem toe die een verlamde brachten, door vier mannen gedragen.

4. En omdat zij niet bij Hem konden komen vanwege de menigte, verwijderden zij de dakbedekking boven de plaats waar Hij was; en nadat zij het dak opengebroken hadden, lieten zij de ligmat waarop de verlamde lag, neer.

5. En toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tegen de verlamde: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.

6. En er zaten daar enigen van de schriftgeleerden, en die overlegden in hun hart:

7. Waarom spreekt Deze op die manier godslasteringen? Wie kan zonden vergeven dan God alleen?

8. En Jezus, Die meteen in Zijn geest onderkende dat zij zo bij zichzelf overlegden, zei tegen hen: Waarom overlegt u deze dingen in uw hart?

9. Wat is gemakkelijker, tegen de verlamde te zeggen: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, neem uw ligmat op en ga lopen?

10. Maar opdat u zult weten dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde zonden te vergeven (zei Hij tegen de verlamde):

11. Ik zeg u: Sta op, neem uw ligmat op en ga naar uw huis.

12. En hij stond meteen op, en nadat hij de ligmat opgenomen had, ging hij voor het oog van allen naar buiten, zodat zij allen buiten zichzelf waren en God verheerlijkten en zeiden: Wij hebben nog nooit zoiets gezien!

13. En Hij vertrok weer naar de zee; en heel de menigte kwam naar Hem toe, en Hij onderwees hen.

 

Geliefd door je vrienden.

Wat een liefde hebben die vrienden voor hun verlamde vriend!

Als je verlamd was in de tijd van de Bijbel leefde je vaak in een isolement. Je werd ‘s morgens ergens neergelegd en ‘s avonds haalden ze je weer op. Als je geluk had woonde je in een stad zodat je bij drukke wegen kon bedelen. Of als je in Jeruzalem woonde bij de poort van de stad of bij de tempel.

Vaak waren je familieleden de enigen die contact met je hadden. Wat een eenzaamheid.

Maar deze man had vrienden (was hij op latere leeftijd verlamd geraakt?) en de vrienden van deze man zijn anders, ze leggen zich daar niet bij neer. Ze hebben van Jezus gehoord en ze hebben met elkaar gesproken: wat zou het geweldig zijn als we onze vriend bij Jezus kunnen brengen! 

En op een dag horen ze: Jezus is in Kapernaüm. Dat is af te lopen! Ze gaan meteen op pad, de verlamde vriend dragen ze tussen zich in op een matje. Maar wat een teleurstelling als ze bij het huis komen waar Jezus is. Er is een mensenmassa waar niet door te komen is. Van alle kanten zijn er mensen gekomen om van Hem te horen, het huis puilt uit en er staan buiten ook veel mensen. Niemand wil aan de kant gaan om hen er door te laten. Wat nu? Wachten tot Hij klaar is en hopen dat er dan mensen weg gaan? Nee, de vrienden hebben geen geduld meer, hun vriend moet nú naar Jezus toe. En als ze niet door de deur kunnen, dan maar door het dak. 

Misschien heeft eerst iemand touwen moeten halen en is het een heel gedoe geweest om de verlamde man op het dak te krijgen. Of misschien was er een sterke vriend die hem op zijn rug naar boven heeft getild, we weten het niet. Eigenlijk doet het er ook niet toe. Teleurstelling houdt hen niet tegen. Mensen die hen in de weg staan ook niet. Ze trekken hun eigen plan omdat ze weten waar ze uit willen komen: bij Jezus! Soms moet je je eigen koers varen en is dat niet de weg die anderen voor je uitstippelen. Versperren ze je zelfs de weg. 

Wees vastberaden en heb goede moed: de Meester is dichtbij!

 

Geliefd door Jezus.

Ondertussen in het huis hebben ze waarschijnlijk wel gestommel gehoord op de trap en op het dak. Wat is daar toch aan de hand?

Dan wordt er opeens een tegel uit het dak gebroken, stukjes brokkelen naar beneden. Er komt zonlicht binnenstromen en de mensen zien dat er nog meer stukken dak worden weggebroken. Als het gat groot genoeg is zien ze een mat die voorzichtig naar beneden wordt gelaten met een man er op. De man op de mat komt bij de voeten van Jezus tot stilstand. Het wordt doodstil in huis: wat gaat er nu gebeuren?

Jezus kijkt omhoog. Door het gat kijken de vrienden vol verwachting naar beneden wat er met hun vriend gaat gebeuren. Jezus kijkt en ziet hun geloof.  Dan zegt Hij tegen de verlamde man: ‘zoon, uw zonden zijn vergeven.’

Wat zullen de vrienden, de verlamde man en de omstanders gedacht hebben? Is het een teleurstelling? Jezus weet wat we nodig hebben als we tot Hem komen. De verlamde man zal blij zijn geweest, hij voelde in zijn hart: ik was een zondig mens, hoe kon ik tot Jezus komen? Maar Jezus heeft de weg vrijgemaakt, mijn zonden zijn vergeven. Toen Jezus mij aankeek zag Hij niet alleen dat mijn benen het niet deden maar Hij zag mijn hart dat genezing nodig had.

Wij kijken zo vaak anders naar mensen die ziek zijn, we negeren ze, sluiten hen buiten. Als je ziek bent, of je bent beperkt kun je het gevoel hebben dat je niet meetelt, je draagt je steentje niet bij aan de maatschappij.

Jezus kijkt anders: je hoort er bij! Je telt mee! Hij ziet je gebrokenheid en wil je helen. Dat gaat soms op een andere manier dan wij verwachten en het kan zijn dat de ziekte of beperking niet weg gaat. Maar dan mag je weten: Jezus wil je zonden vergeven, Hij wil je hart genezen!

Ondertussen denken enkele schriftgeleerden die dit alles zien: wat gebeurt er nu? God alleen kan zonden vergeven! Dit is godslastering!

Jezus zegt tegen hen: waarom denken jullie deze dingen? Wat is gemakkelijker om tegen de verlamde man te zeggen: uw zonden zijn vergeven of sta op, neem uw ligmat op en ga lopen?

God heeft Mij macht gegeven om zonden te vergeven, dat zal Ik jullie laten zien.

Dan draait Hij zich om en zegt tegen de verlamde man: sta op, neem je mat op en ga naar huis.

De man voelt kracht in zijn benen komen, hij gaat stevig op zijn benen staan en bukt zich om zijn mat op te rollen. Wat zal hij zijn Heiland dankbaar aan hebben gekeken, blijdschap overstroomt zijn hart. Er is gejuich bij de vrienden die alles via het dak meegekregen hebben en de man die eerst verlamd was loopt naar buiten. Iedereen in het huis ziet hem en zijn geraakt. Wat een wonder. Ze zien het met hun eigen ogen.

De man kan nu wat zijn vrienden ook kunnen, zijn leven is compleet veranderd: zijn benen zijn gezond en zijn hart is gezond.

Jezus gaat hierna naar de zee en de mensen blijven Hem opzoeken. Maar waarom? Willen ze meer wonderen zien of willen ze Jezus beter leren kennen? Jezus geeft hen onderwijs. Onderwijs voor het hart, omdat ze allemaal een gezond hart nodig hebben. Hij weet wat zij, en ook wij, het meest nodig hebben. En Hij geeft nog zoveel meer dan wij verwachten.

 

​
 

Gebed: Heer, wat een liefde hebben deze mensen voor hun vriend. Ze willen hem koste wat kost bij U brengen. Omdat ze een rotsvast geloof hebben in U. U kunt hem geven wat hij nodig heeft. Zijn er zo ook mensen in mijn omgeving Heer waar ik een vriend voor kan zijn? Een man, een vrouw, een kind, die ik bij U kan brengen? Iemand die eenzaam is of ziek. Iemand die liefde nodig heeft. Wilt U mij daar oog voor geven Heer? Heer, U bent machtig. Ik kniel vol aanbidding voor U neer. U weet wat zij, maar ook ik nodig heb. Ik leg mijn leven voor U neer. Halleluja!

 

 

​​
 

Vragen:

– Heb jij mensen om je heen die je (dichter) bij Jezus brengen?

– Andere mensen kunnen je in de weg staan om bij Jezus te komen. Heb jij dat wel eens meegemaakt? Waarom doen mensen dat? Is dat bewust?

– Toen plan A (door de deur) niet kon, bedachten de vrienden een plan B (door het dak). Hoe ga jij om met plannen die niet door gaan, om welke reden dan ook? Geef je dan op? Kun jij gemakkelijk een plan B bedenken?

– Er is altijd een weg om bij Jezus te komen. Hoe kom jij tot Hem?

– De vrienden moesten het dak openbreken om de verlamde man bij Jezus te kunnen brengen. Is er iets wat bij jou weg gebroken moet worden wat in de weg staat?

– Jezus ziet het geloof van de vrienden en zegt daarom tegen de verlamde man: uw zonden zijn vergeven. Wat zegt dat voor ons (gebeds)leven?

– Wat heb jij nodig van Jezus? (Heb jij iets nodig?)

– Voel jij je geliefd? Door anderen/vrienden/Jezus?

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​